تدبر در ایات قرآن

أَمَّن يُجِيبُ الْمُضْطَرَّ إِذَا دَعَاهُ وَيَكْشِفُ السُّوءَ وَيَجْعَلُكُمْ خُلَفَاء الْأَرْضِ

ای خدایی که دعای پریشان را اجابت کند و گرفتاری او را برطرف سازد و شما را زمامداران زمین قرار دهد......

امام صادق (ع) فرمودند « این آیه درباره ی قائم آل محمد (ص) نازل شد هنگام ظهور در کنار مقام ابراهیم (خانه کعبه) نماز می خواند و به درگاه خداوند مناجات می کند.»

يَا أَيُّهَا الْإِنسَانُ مَا غَرَّكَ بِرَبِّكَ الْكَرِيمِ الَّذِي خَلَقَكَ فَسَوَّاكَ فَعَدَلَكَ

ای انسان چه چیز تو را نسبت به پروردگار بزرگوارت معذور ساخت؟! او تو را آفرید، بین اعضایت تعادل برقرار کرد و آنها را هماهنگ ساخت و.......

آیا سزاوار است آدمی نسبت به خدای مهربانی که همه ی نعمت های مادی و معنوی را بدون هیچ منت به او داده است ناسپاسی کند؟!

أَفَلاَ يَتَدَبَّرُونَ الْقُرْآنَ وَلَوْ كَانَ مِنْ عِندِ غَيْرِ اللّهِ لَوَجَدُواْ فِيهِ اخْتِلاَفًا كَثِيرًا

آیا درباره ی قرآن نمی اندیشید؟ اگر از سوی غیر خدا بود اختلاف فراوانی در آن می یافتید.

سخن انسان ها با تغییر شرایط، متفاوت می شود در جنگ یا صلح، در شکست یا پیروزی، در زمان جوانی یا در ایام سال خوردگی و......... اما شرایط مختلف زندگی پیامبر هیچ تأثیری بر آهنگ قرآن نداشته است.

وَقَضَى رَبُّكَ أَلاَّ تَعْبُدُواْ إِلاَّ إِيَّاهُ وَبِالْوَالِدَيْنِ إِحْسَانًا

و پروردگارت فرمان داد: « جز او را نپرستید، و به پدر و مادر نیکی کنید......»

نیکی به پدر و مادر یکسان و مساوی است و خداوند آن را در ردیف عبادت خودش می داند. چون مادر نقش تربیتی دارد و زحمات بیشتری برای فرزند تحمل می کند، اولویت در احترام و خدمت یا مادر است.

وَتِلْكَ الْأَمْثَالُ نَضْرِبُهَا لِلنَّاسِ وَمَا يَعْقِلُهَا إِلَّا الْعَالِمُونَ

کسانی که به غیر خدا پناه می برند، مانند عنکبوت هستند که به خانه ی سست خود پناه می جوید اینها مثال هایی است که ما برای مردم می زنیم و جز عالمان آن را درک نمی کنند.

مثال های قرآن عمیق است و باید علاوه بر عموم مردم، دانشمندان نیز درباره ی آنها بیندیشند. قرآن، عالمان و خردمندان را به عظمت یاد می کند، بکوشیم تا از این دسته باشیم. عالمان و خردمندان می دانند که غیر از آفریدگار حکیم هیچ چیز نمی تواند پناه گاه و پشتیبان انسان باشد.